Ματωμένος Μεσημβρινός
Cormac McCarthy
“Ένας βιβλικός παραληρηματικός πυρετός, σαν να σε δικάζει η ίδια η έρημος.”
Ματωμένος Μεσημβρινός
Cormac McCarthy
“Ένας βιβλικός παραληρηματικός πυρετός, σαν να σε δικάζει η ίδια η έρημος.”
- Ανάγνωση από
- Ηρώ
- Ημερομηνία ανάγνωσης
- 14 Ιουνίου 2026
- Σελίδες
- 337
- Αποκαλύψεις πλοκής
- Σημειώσεις στο περιθώριο
Υπάρχουν βιβλία που διαβάζεις και βιβλία που σε διαβάζουν. Ο Ματωμένος Μεσημβρινός ανήκει ολοκληρωτικά στη δεύτερη κατηγορία — μια αδυσώπητη, ηλιοκαμένη κατάβαση που αντιμετωπίζει το έλεος ως μακρινή φήμη και τα σημεία στίξης ως προαιρετική πολυτέλεια.
Η γραφή του McCarthy είναι το απόλυτο επίκεντρο εδώ. Οι προτάσεις ρέουν σαν ιερά κείмена συντεταγμένα από κάποιον που έχει προ πολλού παραιτηθεί από τη σωτηρία, και ο Δικαστής — ο Χόλντεν — είναι η πιο ανατριχιαστική μορφή που θυμόμαστε να έχουμε συναντήσει σε σελίδα. Περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος της συνάντησης διαφωνώντας για το αν είναι άνθρωπος, ιδέα ή η ίδια η κεντρική θέση του βιβλίου φορώντας καπέλο.
Τι είπε το Συνδικάτο
- Η βία δεν διστάζει ποτέ, κι εκεί ακριβώς βρίσκεται το νόημα — αυτό είναι ένα βιβλίο για την ευκολία της.
- Η απουσία εισαγωγικών δίχασε τα μέλη: οι μισοί τη βρήκαν καθηλωτική, οι υπόλοιποι σωστή δοκιμασία.
- Κανείς δεν σταματούσε να μνημονεύει και να απαγγέλλει τον επίλογο.
Το Άδυτο — ακολουθούν αποκαλύψεις
Το φινάλε στην αίθουσα χορού μάς συγκλόνισε. Ο ισχυρισμός του Δικαστή ότι δεν θα πεθάνει ποτέ, ότι δεν θα κοιμηθεί ποτέ — εκλαμβανόμενος ως διαπίστωση πως η βία επιζεί πέρα από κάθε άνθρωπο που τη διαπράττει — είναι από εκείνες τις καταληκτικές νότες που σε ακολουθούν αφού κλείσεις το βιβλίο. Μια κατακλείδα που παραμένει ανεξίτηλη.
Ετυμηγορία: απαραίτητο, εξαντλητικό, και ακατάλληλο για όσους αναζητούν λογοτεχνική παρηγοριά.